ΗΜΕΡΑ 2

ένα από τα πράγματα που ενισχύουν τον κυνισμό μου είναι η αδράνεια, νομίζω. Ή η αδράνεια ή η υπερ-συναναστροφή.

τις δύο τελευταίες μέρες, βιώνω τις δύο αυτές εμπειρίες στα άκρα τους. χθες, κατέβηκα στο κέντρο από το πρωί και γύρισα σπίτι αργά το βράδυ, με μέγιστο χώρο παραμονής σε κλειστό χώρο μιάμιση ώρα. Σήμερα έχω περάσει όλη τη μέρα στο σπίτι με μέγιστο χρόνο μακριά από τον καναπέ μία ώρα. κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσω να σημειώνω τους χρόνους μου και να ψάξω στο βιβλίο των ρεκόρ γκινες, μήπως καταρίπτω κάποιο από τα μέχρι στιγμής ρεκόρ. Πλήττω.

Όταν μου ήρθε πρώτη φορά να γράψω ένα βιβλίο, είχα αποφασίσει ότι η πρώτη φράση θα περιελάμβανε τη λέξη θάλασσα. Σκεπτόμενη όμως πώς θα μπορούσα να ξεκινήσω αυτή την ιστορία, νομίζω ότι ταιριάζει πιο πολύ να ξεκινάει κάπως έτσι:

όλα ξεκίνησαν σε μία μεγάλη πόλη. Πάντα χρειάζεται μία μεγάλη πόλη.